Wandelen in de Alpen

Tag: land- en tuinbouw

Laas: marmer, het witte goud uit de bergen

Für den Beitrag auf Deutsch bitte hier klicken!
For the blog in English please click here!

Om de kaart te vergroten a.u.b. op het vakje in de linkerbovenhoek klikken! De grotere kaart opent op een nieuwe pagina.


7 augustus 2019

Appelboomgaarden en blokken wit marmer

Gisteren, dinsdag 6 augustus, heb ik een korte wandeling gemaakt door Mals naar Laatsch in het westen en vervolgens naar Glurns. Dat was ondanks de regen best interessant – daar kom ik in de komende dagen nog wel op terug.

Vandaag begon de dag veelbelovend met de stralen van de ochtendzon op de Ortler. Dat zou jammer genoeg niet zo blijven…

Lees verder

De rivier de Etsch: van Bozen naar de bron bij Reschen

Für den Beitrag auf Deutsch bitte hier klicken!
For the blog in English please click here!

Om de kaart te vergroten a.u.b. op het vakje in de linkerbovenhoek klikken! De grotere kaart opent op een nieuwe pagina.


5 augustus 2019

… en ook nog naar de tankversperring in de Plamort/Pian dei Morti

Gisterochtend ben ik vroeg, met de Eurocity-Express van 7.34 uur, uit München vertrokken. In het begin was het landschap niet erg boeiend, maar in de buurt van Innsbruck werden tussen de wolkenflarden toch de bergen zichtbaar. Vanuit Innsbruck ging de reis verder naar de Brennerpas. Vanuit de trein was goed te zien dat de Brennerpas een belangrijke verkeersader is: vanwege het rijverbod op zondag voor het internationaal wegvervoer stonden de parkeerplaatsen helemaal vol met vrachtwagens en trucks met oplegger.
Onwillekeurig kwam het bekende liedje van Henk Wijngaarden uit 1978 bij mij op: “Met de vlam in de pijp scheur ik door de Brennerpas, Met m’n dertig tonnen diesel, ver van huis, maar in m’n sas“. Van dat soort truckersromantiek is zo langzamerhand niet veel meer over: het steeds groeiende transitwegverkeer over de Alpenpassen brengt grote problemen met zich mee, zowel wat uitstoot van CO2 als wat geluids- en andere overlast voor de omwonenden betreft. Een kwart van alle vracht wordt al over het spoor vervoerd (o.a. over de Brennerspoorlijn), maar daarbij is men aan de maximale capaciteit gekomen. Vandaar dat men in 2009 na jarenlange voorbereidingen is begonnen met de aanleg van de Brennerbasistunnel, die in 2028 voor het treinverkeer geopend zal worden. Deze tunnel begint bij Innsbruck en komt in het noorden van Südtirol, bij het plaatsje Franzensfeste, weer bovengronds – met in totaal 60 kilometer (inclusief de omronding van Innsbruck) wordt deze dan de langste spoortunnel ter wereld. Dat er gewerkt werd was duidelijk: overal waren bouwputten te zien en grote billboards met informatie o.a. over de financiering vanuit “Europa”. Met nogal wat vertraging kwamen we tegen 12 uur in Bozen aan, waar de zon uitbundig scheen en het lekker warm was. De aansluitende trein naar Meran vertrok (ook te laat) een half uur later. De route ging stroomopwaarts van de Etsch naar Mals. We passeerden oude kastelen, zoals het Schloss Sigmundskron, mooie huizen, zoals het Jugendstilhuis “Hufschmiedsheim” uit 1907 in Meran, en vele boomgaarden. We reden vaak vlak langs de rivier.

Lees verder

Bled: van het Meer naar de Vintgar Kloof

Für den Beitrag auf Deutsch bitte hier klicken!
For the blog in English please click here!

Om de kaart te vergroten a.u.b. op het vakje in de linkerbovenhoek klikken! De grotere kaart opent op een nieuwe pagina.


7 mei 2019

Een mooi palet van vele kleuren blauw en groen!

Afgelopen zondag, 5 mei, ging voorbij in een mix van veel regen en een harde noordenwind, die de kaarsen van de kastanjeboom voor mijn hotelraam deed dansen. Het werd een rustdag wat buitenactiviteiten betrof: ik heb mij toen een beetje verdiept in Slovenië en haar recente geschiedenis. Het land is steeds weer aan andere coalities toebedeeld… Het huidige Slovenië behoorde tot het midden van de 19e eeuw tot Oostenrijk. De Slovenen leefden in de kroonlanden Krain, Karinthië, Stiermarken, Küstenland (Primorska) met het Graafschap Görz (Vorstelijk Graafschap Gorica en Gradišče), en het achterland van Triëst. Toen in 1866 het nieuwe Koninkrijk Italië ontstond, werden de westelijke gebieden aan Italië toegewezen. In 1918 viel ook het “Küstenland” (Primorska) met Triëst aan Italië toe. Noordelijkere streken die eerst bij Oostenrijk hoorden, werden samengevoegd tot wat uiteindelijk het Koninkrijk Joegoslavië werd. In 1941 werd Slovenië bezet door Duitsland, Italië en Hongarije en het grondgebied onder deze staten opgedeeld. Ook hier hebben de bezetters geprobeerd om de Slovenen te dwingen om hun eigenheid op te geven (dus weer germaniseren/ italianiseren/ hongariseren…). In 1945 ging Slovenië samen met het door Joegoslavië bezette Istrië op in de “Socialistische Federatieve Republiek Joegoslavië” (van 1963 tot 1991). Na het uiteenvallen van het Sovjetblok heeft de regering van de “Socialistische Republiek Slovenië” op 7 maart 1990 het woord “Socialistische” uit de naam laten vallen en na een duidelijk positief antwoord van de bevolking op een referendum over de vraag of Slovenië onafhankelijk moest worden, bij de Joegoslavische centrale overheid aangekondigd dat het land op 25 juni 1991 uit de federatie zou stappen. Daarop is de Tiendaagse Oorlog begonnen: op 27 juni tot 7 juli 1991. Het Joegoslavische nationale leger verloor deze oorlog zonder grote verliezen aan de Sloveense kant en Slovenië kon als onafhankelijk land verder. Sinds 2004 is Slovenië lid van de Europese Unie. De Euro is wettig betaalmiddel sinds 2007. Nu ik hierover zo veel gelezen heb, heb ik veel bewondering gekregen voor dit vriendelijke volk dat met dapperheid, standvastigheid en wijs beleid zijn vrijheid heeft bevochten!

Lees verder

De ommuurde stad Glurns en de eeuwenoude waterloop, de “Bergwaal”

Für den Beitrag auf Deutsch bitte hier klicken!
For the blog in English please click here!

Om de kaart te vergroten a.u.b. op het vakje in de linkerbovenhoek klikken! De grotere kaart opent op een nieuwe pagina.


30 juli 2018

Wandelen door stad en land in het Vinschgau

Na weer een uitgebreid ontbijt met o.a. anijsbrood, ditmaal met abrikozenjam, en appelcake, ging ik om half tien op pad. Hoewel ik aanvankelijk van plan was om met de Postauto naar Taufers in het Val Müstair te gaan voor Etappe 69 van de Rode Route van de Via Alpina, heb ik dat toch maar niet gedaan: het zou vandaag erg warm worden en ik zag er niet veel heil in om meer dan 6½ uur te gaan lopen met stijgingen van 1.000 hoogtemeters. Maar wandelen wilde ik natuurlijk wel!
Daarom koos ik voor een tocht naar de overkant van het dal, naar het ommuurde stadje Glurns en een wit kerkje, de St. Martinskirche, onder aan de berghelling dat ik vanuit mijn hotelkamer kan zien liggen. Vanaf daar zou ik wel verder beslissen.

Lees verder

Wandeling van Mals over de Malser Haide naar Burgeis

Für den Beitrag auf Deutsch bitte hier klicken!
For the blog in English please click here!

Om de kaart te vergroten a.u.b. op het vakje in de linkerbovenhoek klikken! De grotere kaart opent op een nieuwe pagina.


29 juli 2018

Fruit, oude huizen en een oorlogsmonument

Vanochtend ben ik weer eens zonder vast plan op pad gegaan, maar ik had wel een einddoel: een gebouw waarvan ik vermoedde dat het een oorlogsmonument was, omdat er een Italiaanse vlag wappert. Het bevindt zich langs de doorgaande weg vanaf de Reschenpas naar Mals. Ik ben daar al meerdere keren langsgekomen met de bus naar Zwitserland. Het heeft een wat grimmige uitstraling. Inmiddels weet ik dat het “Ossuarium van Burgeis” heet…

Lees verder

© 2022 Via Alpina

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑