Wandelen in de Alpen

Tag: waterbeheer

Eischoll: wandelen door het dorp en langs de Suonenweg

Für den Beitrag auf Deutsch bitte hier klicken!
For the blog in English please click here!

Om de kaart te vergroten a.u.b. op het vakje in de linkerbovenhoek klikken! De grotere kaart opent op een nieuwe pagina.


2 oktober 2019

Van herfstkleuren en regenbogen

De regen die gisteravond inzette was vanochtend weer opgehouden, maar het beeld van de buitenwereld zag er toch wel erg herfstig uit: de top van de Glishorn die boven Brig uittorent was in de wolken verdwenen, en ondanks de kleine stukjes blauw was de lucht verder bedekt… Bij Hotel Europe hadden ze blijkbaar ook gedacht dat de herfst nu echt begonnen was, want in de ontbijtzaal was op een tafel een fraai herfstig tafereel ingericht met vele kleuren oranje. Ik had voor vandaag bedacht dat ik naar Eischoll zou gaan: een plaatsje op een bergschouder boven de linkeroever van de Rhône stroomafwaarts van Brig. Het is zo’n 20 minuten met de trein naar Raron in het Rhônedal – en nog een minuut of tien met de kleine kabelbaan naar Eischoll. Toen ik vorig jaar aan de noordelijke berghelling enkele etappes van de Via Alpina heb gelopen, zag ik steeds het dorp met de kenmerkende witte kerk aan de overkant liggen. Ik ken Eischoll een beetje: ik ben in de winter van 2001 een keertje in dat dorp geweest om te skiën. Het had mij toen al duidelijk moeten worden dat de bergen in de winter mij maar weinig te bieden hebben! Ik herinner mij nog dat ik daar ontzettend bang heb staan wezen, bovenaan de piste: de nevel trok op en ik zag in de stralende zon alleen maar een witte afgrond beneden mij… Inmiddels kan ik er wel weer om lachen! Daarom wilde ik ook nog eens gaan kijken nu er geen sneeuw ligt.

Lees verder

De rivier de Etsch: van Bozen naar de bron bij Reschen

Für den Beitrag auf Deutsch bitte hier klicken!
For the blog in English please click here!

Om de kaart te vergroten a.u.b. op het vakje in de linkerbovenhoek klikken! De grotere kaart opent op een nieuwe pagina.


5 augustus 2019

… en ook nog naar de tankversperring in de Plamort/Pian dei Morti

Gisterochtend ben ik vroeg, met de Eurocity-Express van 7.34 uur, uit München vertrokken. In het begin was het landschap niet erg boeiend, maar in de buurt van Innsbruck werden tussen de wolkenflarden toch de bergen zichtbaar. Vanuit Innsbruck ging de reis verder naar de Brennerpas. Vanuit de trein was goed te zien dat de Brennerpas een belangrijke verkeersader is: vanwege het rijverbod op zondag voor het internationaal wegvervoer stonden de parkeerplaatsen helemaal vol met vrachtwagens en trucks met oplegger.
Onwillekeurig kwam het bekende liedje van Henk Wijngaarden uit 1978 bij mij op: “Met de vlam in de pijp scheur ik door de Brennerpas, Met m’n dertig tonnen diesel, ver van huis, maar in m’n sas“. Van dat soort truckersromantiek is zo langzamerhand niet veel meer over: het steeds groeiende transitwegverkeer over de Alpenpassen brengt grote problemen met zich mee, zowel wat uitstoot van CO2 als wat geluids- en andere overlast voor de omwonenden betreft. Een kwart van alle vracht wordt al over het spoor vervoerd (o.a. over de Brennerspoorlijn), maar daarbij is men aan de maximale capaciteit gekomen. Vandaar dat men in 2009 na jarenlange voorbereidingen is begonnen met de aanleg van de Brennerbasistunnel, die in 2028 voor het treinverkeer geopend zal worden. Deze tunnel begint bij Innsbruck en komt in het noorden van Südtirol, bij het plaatsje Franzensfeste, weer bovengronds – met in totaal 60 kilometer (inclusief de omronding van Innsbruck) wordt deze dan de langste spoortunnel ter wereld. Dat er gewerkt werd was duidelijk: overal waren bouwputten te zien en grote billboards met informatie o.a. over de financiering vanuit “Europa”. Met nogal wat vertraging kwamen we tegen 12 uur in Bozen aan, waar de zon uitbundig scheen en het lekker warm was. De aansluitende trein naar Meran vertrok (ook te laat) een half uur later. De route ging stroomopwaarts van de Etsch naar Mals. We passeerden oude kastelen, zoals het Schloss Sigmundskron, mooie huizen, zoals het Jugendstilhuis “Hufschmiedsheim” uit 1907 in Meran, en vele boomgaarden. We reden vaak vlak langs de rivier.

Lees verder

Dalvazza (GR): ruimte voor de rivier de Landquart

Für den Beitrag auf Deutsch bitte hier klicken!
For the blog in English please click here!

Om de kaart te vergroten a.u.b. op het vakje in de linkerbovenhoek klikken! De grotere kaart opent op een nieuwe pagina.


12 juni 2019

Hoog water en lekkere taart

Vanochtend was het weer slecht – het was zwaar bewolkt, maar nog wel droog. Dat zou niet lang zo blijven… Ik had de afgelopen avonden en nachten, toen er weinig verkeerslawaai was, het water in de rivier de Landquart die aan de zuidzijde van het hier smalle dal stroomt, al luid horen “grommen”. Dus besloot ik na een bezoek aan de plaatselijke grootgrutter toch even te gaan kijken naar het water. Het normaal blauwachtige water was nu grauwbruin en raasde met hoog tempo onder de brug door, van alles meesleurend, van takken tot hele boomstammen…

Lees verder

Visperterminen: het kleine dorp met het grootse uitzicht

Für den Beitrag auf Deutsch bitte hier klicken!
For the blog in English please click here!

Om de kaart te vergroten a.u.b. op het vakje in de linkerbovenhoek klikken! De grotere kaart opent op een nieuwe pagina.


20 september 2018

Een bijzondere wijngaard en een mooi bergmeer

Op deze laatste dag van mijn verblijf in Wallis wilde ik de voorspelde warmte in het Rhônedal ontvluchten en besloot naar het kleine dorpje Visperterminen in het zuidelijke zijdal bij Visp te gaan. Omdat in Visp de Postauto naar Visperterminen pas een uur later zou vertrekken, had ik de tijd om even door de oude binnenstad van Visp te lopen. De stad lijkt op het eerste gezicht niet oud of bijzonder: groot treinstation, vele wegen, vooral ook veel industrie. Toch is de stad al heel oud. Op de website van de Gemeente staat veel wetenswaardigs. Visp is ontstaan rond de “Burghügel“, een hooggelegen plek, waar de inwoners min of meer veilig waren voor vijandelijke aanvallen, maar zeker ook voor overstromingen: behalve de dreiging die uitging van de Rhône die in de loop van de tijden zeer regelmatig buiten haar oevers trad, was er ook gevaar van het water dat uit de zuidelijke zijdalen boven Visp werd aangevoerd door de zijrivier de Vispa, die bij Visp in de Rhône uitmondt. Sinds vooral de Rhône in de late 19e eeuw werd gekanaliseerd is uitbreiding van de stad in het vlakke gedeelte van het dal mogelijk geworden. De binnenstad is echter erg mooi en ook al erg oud. Rond 1214 werd Visp voor het eerst in officiële documenten genoemd, maar is al veel ouder. Het is bekend dat het Bisdom van Sion er rond het jaar 1000 ook al de wereldlijke macht had. In het begin van de 13e eeuw heeft de stad ontwikkeld tot een marktstad, omdat het strategisch lag in het midden van Ober-Wallis. De datum 23 december 1388 is belangrijk: toen heeft de Visper bevolking het vele malen grotere en sterkere leger van het Huis van Savoye verslagen door listig gebruik te maken van de strenge vorst: zij zetten de binnenstad onder water, waardoor alle straten glad werden. De Savoyardse ridders te paard waren niet meer in staat zich te verdedigen of er ook maar vandoor te gaan… “Der Blaue Stein“, een grote zwerfkei die midden op de St. Martinsstrasse ligt wordt gezien een aandenken aan deze veldslag uit 1388, die ook wel de “Mannenmittwoch” wordt genoemd en ieder jaar wordt herdacht.

Lees verder

Gampel/Steg: Etappe 97 van de Rode Route – deel 2

Für den Beitrag auf Deutsch bitte hier klicken!
For the blog in English please click here!

Om de kaart te vergroten a.u.b. op het vakje in de linkerbovenhoek klikken! De grotere kaart opent op een nieuwe pagina.

De Nederlandse vertaling van de op de website van de Via Alpina weergegeven “Uitgebreide beschrijving van de route” en het “Natuurlijk en cultureel erfgoed” voor deze etappe staat onder deze link. Daar wordt ook nog aanvullende informatie over deze etappe gegeven.


19 september 2018

Pioniers van waterlopen en spoorwegen

Vandaag ben ik verder gegaan op het punt van Etappe 97 van de Rode Route, waar ik eergisteren ben opgehouden: in Ausserberg. Ik nam de trein van 08.36 uur vanuit Brig, de route van de Bern-Lötschberg-Simplonlijn. We hadden zowaar een beetje vertraging bij vertrek – er waren werkzaamheden op het traject. Nadat we van het station van Lalden waren vertrokken, reden we ergens nogal snel over een wissel en langs een paar spoorwerkers, gevolgd door een klap en een soort noodstop. De machinist kwam uit zijn bestuurderscabine, met een oranje hesje aan, en riep uit de deur: “Da ist doch nichts passiert?“. Het bleek gelukkig niet zo ernstig te zijn: de trein had alleen maar een machine geraakt… Na enkele minuten reden we weer verder tot het volgende station, Eggerberg, waar een streng uitziende spoorwegmedewerker de cabine inging, naar bleek om de gegevens van de boordcomputer veilig te stellen. Na enkele remproeven konden we weer verder…

Lees verder

Ausserberg: Etappe 97 van de Rode Route – deel 1

Für den Beitrag auf Deutsch bitte hier klicken!
For the blog in English please click here!

Om de kaart te vergroten a.u.b. op het vakje in de linkerbovenhoek klikken! De grotere kaart opent op een nieuwe pagina.

De Nederlandse vertaling van de op de website van de Via Alpina weergegeven “Uitgebreide beschrijving van de route” en het “Natuurlijk en cultureel erfgoed” voor deze etappe staat onder deze link. Daar wordt ook nog aanvullende informatie over deze etappe gegeven.


17 september 2018

Wandelen langs het water

Het weer van vandaag kon niet meer verschillen van dat van gisteren: de zon straalde al vroeg aan de onbewolkte hemel en het beloofde een mooie en warme dag te worden. Na een stevig ontbijt – ik vind het ontbijtgranenmengsel met spelt het lekkerste! – ging ik op weg naar de Postauto van 08.18 uur die mij weer naar Mund zou brengen.
Omdat ik zo gauw “Kante 10” (busperron 10) niet kon vinden, ben ik maar naar de eerstvolgende bushalte gelopen, waarvan ik wist dat de Postauto naar Mund ook zou stoppen: de halte “Rottubrugga“. Inmiddels wist ik dat de Rhône in dit deel van Wallis Rotten genoemd wordt en ook dat het Schwytzerdütsch dat hier gesproken heel moeilijk te verstaan is: de uitgang van woorden die eindigen op “-en” wordt omgevormd naar “-u” (=oe) en die op “-cke” naar “-gga“. Dus de Rhônebrücke wordt de “Rottubrugga“… Dit heeft veel te maken met het “Hoogstalemannisch” dat de oorspronkelijke Walser spraken en dat nog steeds het Walliserduits en de taal in een brede strook door Midden-Zwitserland tot in Oostenrijk beïnvloedt.

Lees verder

Mund: Etappe 96 van de Rode Route – deel 2

Für den Beitrag auf Deutsch bitte hier klicken!
For the blog in English please click here!

Om de kaart te vergroten a.u.b. op het vakje in de linkerbovenhoek klikken! De grotere kaart opent op een nieuwe pagina.

De Nederlandse vertaling van de op de website van de Via Alpina weergegeven “Uitgebreide beschrijving van de route” en het “Natuurlijk en cultureel erfgoed” voor deze etappe staat onder deze link. Daar wordt ook nog aanvullende informatie over deze etappe gegeven.


16 september 2018

Vier Suonen en saffraancake

Vanochtend ging ik weer met de Postauto van 8.18 uur vanuit Brig naar Blatten om nu eens verder te gaan op de Via Alpina: Etappe 96 van de Rode Route, eigenlijk het tweede gedeelte, van Belalp naar Mund. De officiële etappe loopt van Riederalp langs de Grote Aletschgletsjer en Belalp naar Mund over een afstand van 20 km en dat vind ik een beetje te veel van het goede…

Lees verder

De ommuurde stad Glurns en de eeuwenoude waterloop, de “Bergwaal”

Für den Beitrag auf Deutsch bitte hier klicken!
For the blog in English please click here!

Om de kaart te vergroten a.u.b. op het vakje in de linkerbovenhoek klikken! De grotere kaart opent op een nieuwe pagina.


30 juli 2018

Wandelen door stad en land in het Vinschgau

Na weer een uitgebreid ontbijt met o.a. anijsbrood, ditmaal met abrikozenjam, en appelcake, ging ik om half tien op pad. Hoewel ik aanvankelijk van plan was om met de Postauto naar Taufers in het Val Müstair te gaan voor Etappe 69 van de Rode Route van de Via Alpina, heb ik dat toch maar niet gedaan: het zou vandaag erg warm worden en ik zag er niet veel heil in om meer dan 6½ uur te gaan lopen met stijgingen van 1.000 hoogtemeters. Maar wandelen wilde ik natuurlijk wel!
Daarom koos ik voor een tocht naar de overkant van het dal, naar het ommuurde stadje Glurns en een wit kerkje, de St. Martinskirche, onder aan de berghelling dat ik vanuit mijn hotelkamer kan zien liggen. Vanaf daar zou ik wel verder beslissen.

Lees verder

© 2022 Via Alpina

Thema gemaakt door Anders NorenBoven ↑